Anders dan andere downloadbare pakketten, is Left Behind een opzichzelfstaand avontuur. Doorgaans brengen ontwikkelaars uitbreidingen uit om nog even een slaatje te slaan uit die ene succesvolle game. De makers van Naughty Dog, die met de duizelingwekkende Uncharted-games reeds hun sporen hebben verdiend, stellen zichzelf wat dat betreft in een beter daglicht. Om maar meteen met de deur in huis te vallen: Left Behind is één van de meest kwalitatieve uitbreidingen die we de afgelopen jaren hebben gespeeld.

Daarvoor hoefde Naughty Dog niet uit een ander vaatje te tappen. In feite borduurt Left Behind enkel voort op de fundamentele basis die het origineel vorig jaar had gelegd. De verhaalvertelling is dankzij een naadloze schakeling tussen in-game beelden en cutscènes opnieuw van een weergaloos niveau, alsook de ontspoorde post-apocalyptische wereld waarin je altijd op je hoede moet zijn voor moordlustige geïnfecteerden. Groot verschil ten opzichte van het origineel is dat je niet in de schoenen stapt van de norse drugssmokkelaar Joel, maar in die van het kwetsbare meisje Ellie.

The Last of Us Left Behind

Spelen met Ellie verfrissend

In de openingssène haakt de uitbreiding onmiddellijk in op het originele verhaal, maar al snel schakelt het terug naar het verleden. Left Behind is dus een zogenoemde prequel, waarin we zien hoe Ellie door de verscheurde wereld van een onschuldig meisje verandert in een rebelse jongedame. Samen met haar boezemvriendin Riley probeert ze de apocalyps te overleven. Het speelveld is voor een groot deel verplaatst naar een desolaat winkelcentrum in de buurt van Boston, waar runners en clickers als een soort wandelende paddestoelen ronddolen.

Zonder al te veel te verklappen over het verhaal, kunnen we alvast beloven dat het drie uur durende avontuur genoeg memorabele gebeurtenissen kent. Naughty Dog bewijst wederom een meester te zijn in het vertellen van spannende verhalen, waarin de banden tussen de personages nergens beter tot uiting komen. Eigenlijk is drie uur véél te kort voor Left Behind, maar daar kunnen we een uitbreiding die voor een prikkie wordt verkocht niet op afrekenen. Het verhaal is voorbij voor je er erg in hebt, mede omdat het spelen met Ellie heel verfrissend is.

The Last Of Us Left Behind

Nóg meer sluipen dan Joel

Ellie valt als klein meisje een stuk minder snel op dan Joel. Daardoor kun je makkelijker geruisloos langs geïnfecteerden sluipen. Keerzijde van de medaille is dat Ellie een stuk fragieler en kwetsbaarder is dan de schietgrage hoofdpersoon uit het origineel. Je krijgt al vrij snel een wapen onder je beschikking, maar het afvuren van kogels gaat toch een stuk lastiger dan we normaliter gewend zijn. En zo ligt de nadruk meer op het vermijden van een conflict, dan op het veroorzaken ervan. Ja, elementen als bommen fabriceren en mensen en zombies doelbewust tegen elkaar opzetten keren terug, maar desondanks voert het sluipen meer dan ooit de boventoon.

Net als in de originele The Last of Us is de nasleep van de apocalyps goed te zien in de omgevingen. Het winkelcentrum oogt verlaten en is overwoekerd door bomen en planten. Zelfs nu de Xbox One en de PlayStation 4 in grafisch opzicht alle aandacht opeisen, staat Left Behind zijn mannetje. Mede dankzij een strakke vormgeving en een scherp oog voor detail. Nergens zie je zoveel bezieling in gezichten en levende omgevingen als in dit kleine, nieuwe meesterwerk van Naughty Dog.

Klein meesterwerk van meesterontwikkelaar

Left Behind is geen aanvulling op The Last of Us, het is een essentieel onderdeel ervan. De thriller wordt met terugwerkende kracht eigenlijk net weer wat beter. Vragen waarmee je zat, worden beantwoord, bedenkingen die je had, worden of bevestigd of ontkracht. Eigenlijk klopt echt alles aan Left Behind, van de bloedstollende gameplay tot de ongeëvenaarde verhaalvertelling. Verplichte kost voor wie The Last of Us (en dat zullen er een hoop zijn) één van de beste games van 2013 vond.