DiRT Showdown doet je wellicht denken aan DiRT en ja inderdaad, het heeft te maken met DiRT. Van dezelfde makers, die het dit keer overigens helemaal anders willen doen. Niet meer heel stijlvol door de vieze velden en weggetjes racen. Nee, gewoon door de meest mooie plekken racen en op de meest gekke locaties trucjes uithalen, beuken en nog veel meer. Niet zomaar een DiRT game dus.

Showdown Tour
Het doel van DiRT Showdown is simpel: zorg ervoor dat je zoveel mogelijk plezier hebt met de Showdown Tour. Dit is het centrale onderdeel van het spel. In de Showdown Tour zijn er vier klassen die je kunt verslaan. Van Pro tot Legend. Hoe verder je komt, hoe lastiger het natuurlijk wordt. De vraag die je dan moet stellen bij dit soort gamemodi is of het allemaal wel zo leuk blijft. Want ja, het is niet meer dan bij elke klasse telkens twaalf wedstrijdjes spelen en hopen dat je gewonnen hebt.

Het antwoord is echter een volmondig ja. Mede door de grote variatie aan verschillende racetypes zul je niet snel verveeld raken met DiRT Showdown. Denk aan een race waarin je zoveel mogelijk tegenstanders van een platform moet beuken. Een heus demolition derby, een normale race, een afvalrace, een race waar je bij iedere checkpoint zoveel mogelijk punten moet halen, een race waar je zoveel mogelijk moet driften en trucjes moet doen, ga zo maar door. Het zit er vol van. Waarschijnlijk heeft ondergetekende nog geen eens álle racetypes gespeeld – zoveel zijn het er.

Joyride
Dan is er ook nog eens een totaal andere ‘grote’ modus: Joyride. De naam beleeft veel goeds, maar is toch enigszins een teleurstelling. Wat Codemasters met Joyride wilde proberen is een soort Tony Hawk-achtige – en dan vooral van de eerste drie games – sfeer neerzetten waar je met je racewagen op een groot terrein terechtkomt en allerlei opdrachten moet doen. Denk aan twee seconden in de lucht vliegen, denk aan een donutvormige drift maken, blokken omver rijden, ga zo maar door. Het punt is alleen dat dit vrij eentonig is neergezet, waardoor je de uitdaging mist. En dan zorgen die in totaal 75 uitdagingen per track (er zijn twee beschikbaar aan het begin) dus vooral meer voor herhaling in plaats van prettige variatie.

Heerlijk pittig
Ongelofelijk groot pluspunt bij DiRT Showdown is dat dit alles ook nog heerlijk pittig is. Het is niet zomaar even racen en winnen, het is strijden. Dat merk je gelijk al aan het begin, waarbij je in de veronderstelling bent dat je eerst een soort warming-up krijgt. Nou nee, mooi niet. Al gelijk mag je aan de slag. Alsof DiRT Showdown die ene strenge leraar aardrijkskunde is. Je moet jezelf meteen bewijzen. En ’n heerlijk gevoel dat ’t geeft, joh.

Ook al kun je het spel instellen op verschillende moeilijkheidsgraden, je weet natuurlijk zelf wat voor type speler je bent. Ben je iemand die altijd spellen op het laagste niveau speelt, dan zul je ook op het laagste niveau in DiRT Showdown de nodige uitdaging krijgen. Kijk, daar heeft ontwikkelaar Codemasters goed bij nagedacht.

Online is hemel
Het spel moet nog, op het moment van schrijven, in de winkels liggen, maar gelukkig had Codemasters een twee uur durend online sessie voor de aanwezige Nederlandse gamesjournalisten georganiseerd. En dat was maar goed ook. Nooit zul je zó veel plezier hebben met ontwikkelaars van het spel, want tijdens de online sessie is er ongelofelijk veel gelachen. Het online gedeelte van DiRT Showdown is eigenlijk heel simpel; je speelt de racetypes uit het spel online. Simpel als dat. En plezier dat het geeft! Wel is het beetje jammer dat Codemasters ook voor een online modi heeft gezorgd dat je in teams moet werken – dat was toch niet zo heel spectaculair als in je eentje rijden, maar nog steeds leuk.

Een mooi meisje dat mooi zingt
Ook leuk om te zien is het spel zelf. Het ziet er grafisch gezien helemaal goed in elkaar, de omgevingen zijn erg goed vormgegeven, ga zo maar door. Ook de auto’s zijn zeker niet de minste. Met gelicenseerde wagens van Hoonigan en enkele fictionele racewagens – die overigens wel gebaseerd zijn op echte wagens – ze zijn allemaal prachtig gemaakt.

Maar het mooie meisje dat DiRT Showdown heet heeft ook nog een prachtige zang en stem. Met een soundtrack die qua niveau vergelijkbaar is met de eerste Tony Hawk games, zit je erg goed. Dubstep, keiharde rock, alternatief, techno, alles zit er tussen. En ja, je gaat de liedjes ook nog in je kop krijgen. Het mooie eraan is dat het allemaal helemaal niet zo erg is.

Alleen maar lof
Het moge duidelijk zijn; DiRT Showdown verdient alleen maar lof. Het spel weet je constant te boeien, het weet je constant blij te maken. Alleen de Joyride modus had niet gehoeven, maar dat neem je dan maar voor lief. Met de enorme variatie aan racetypes in de game die stuk voor stuk tof zijn om te spelen, blijf je DiRT Showdown keer op keer oppakken. En met een online multiplayer die zó geniaal en hilarisch is zit je ook gewoon goed. Haal deze racegame meteen, dit kan nog wel eens de beste van dit jaar worden.