Geen betere manier om Thor in te leiden dan met een geschiedenislesje. Lang voordat Thor door Marvel weer tot leven werd gewekt in de comics was Thor namelijk een echte Noordse god: de god van de donder. Vandaar ook de titel van de game. Hij is de zoon van Odin, de oppergod in de Noordse mythologie. In de Nederlandse geschiedenislessen kennen we Thor als Donar en Odin als Wodan. Daar komen de dagen donderdag en woensdag ook vandaan.

Thor groeide op als een rebels jongetje dat erg arrogant en zelfverzekerd was. Hij was beresterk, misschien wel de sterkste van alle goden. In de comics is hij zelfs een van de weinigen die zich met de Hulk kan meten. In gevechten maakt hij gebruik van zijn hamer, Mjolnir. Naar deze hamer ging Lara Croft op zoek in haar laatste avontuur. Helaas zien we Lara niet terug in deze game, want dan zat er tenminste nog enige kwaliteit in.

Oeps, gaven we nu al de conclusie weg? Het zal waarschijnlijk geen verrassing zijn maar ook deze filmgame heeft een chronisch gebrek aan kwaliteit. Al is Thor: God of Thunder toch nog een beetje specialer dan andere filmgames. Deze game is namelijk nog een stapje slechter dan al die andere filmgames. Het is moeilijk te beginnen om uit te leggen waarom de game zo slecht is. Gelukkig hebben we daar nog een paar alinea’s voor.

Slecht verhaal
Hoewel Thor: God of Thunder toch echt als een filmgame wordt gepresenteerd heeft de game niets met de film te maken. Dezelfde hoofdpersoon speelt er in, maar daar houdt het wel op. Ze hebben zelfs Natalie Portman uit de game gelaten. Een gemiste kans! Waar gaat het verhaal dan over? Maakt niet uit. Het heeft geen nut om jullie lastig te vallen met het slechte verhaal in de game, want daar zul je toch niets van merken. Het heeft ook totaal geen invloed op wat je moet doen in de game want je doet constant hetzelfde.

Als de game een film van tien uur lang zou zijn, dan weet je na tien minuten al wat er de rest van de film zou gebeuren. Zo repetitief is de game. Het enige wat je tien uur lang doet is zo vaak mogelijk op twee knoppen rammen. Meer hoef je niet te doen om de game uit te spelen. Thor: God of Thunder is een actiegame op z'n slechtst. Soms lijkt het er even op dat je iets anders kunt doen dan vijanden aan de muur nagelen, maar dat houdt dan binnen een minuut of tien meter weer op omdat je weer met je hamer moet zwaaien.

Slechte gameplay
Nu zijn er wel meer games waar je veel vijanden moet afslachten en dat dat echt het belangrijkste deel is van een game. Denk aan games als Dante's Inferno en God of War. Het enige verschil met zulke games en Thor: God of Thunder is dat die games wel goed zijn in wat ze doen. Wanneer je een game aflevert waarin je constant op je vijanden aan het inhameren bent, dan kun je er op zijn minst voor zorgen dat het goed werkt. Of misschien nog wel belangrijker, dat het leuk is. Helaas is dat in deze game geen van beide het geval.

Je hebt één knop voor simpele aanvallen met je hamer en één knop voor aanvallen met speciale krachten. Door constant op die twee knoppen te blijven drukken tover je de ene na de andere combo op het scherm. Veel heb je er echter niet aan. Het is niet dat je voor een mooie combo meer punten krijgt of dat je daarmee vijanden stopt om jou aan te vallen. Het zorgt alleen voor meer afwisseling in de bewegingen van de machtige Thor. Al merk je van die afwisseling ook vrij weinig door het kleine aantal combo's en de hoeveelheid in dat je ze gebruikt.

Thor heeft wel nog speciale krachten. Je bent niet voor niets een God en Marvel superheld. Je kunt Thor drie verschillende krachten laten gebruiken: lucht, bliksem en donder. De krachten spreken eigenlijk voor zich, maar verschillen in gebruik niets van elkaar. Je kunt een speciale kracht gebruiken door op een knop te drukken of door een mooie combo te maken. Verschillende vijanden hebben allemaal een zwakte voor een van de speciale krachten. Je kunt door de juiste kracht te kiezen dus een voordeel krijgen in een gevecht. Speciale krachten kosten je wel energie en wanneer deze op is kun je de krachten niet meer gebruiken.

Vijanden laten lichtbolletjes achter als je ze verslaat. Blauwe bollen vullen je energie weer aan. Daarnaast zijn er ook rode bollen. Deze vullen je levensbalk aan. En er zijn gele bollen die je extra punten geven. Je kunt deze punten zien als een soort experience points. Je kunt deze gewoon opsparen, maar je kunt ze ook uitgeven aan upgrades. Je kunt met deze punten nieuwe aanvallen kopen voor Thor of een grotere levensbalk. Er valt best veel uit te breiden, maar zelfs na een heleboel cosmetische chirurgie is de gameplay nog steeds niet goed te noemen.

Dit heeft ook te maken met het feit dat je totaal niet bij de game betrokken wordt. Het is net alsof het karakter op het scherm in het niets staat. Wanneer je tegen een kleine vijand aanslaat, stuitert deze wel achteruit, maar de grotere vijanden blijven gewoon staan en lijken niets te geven om wat jij met je hamer allemaal uitvoert. Andersom is het nog erger. Als je een klap krijgt van een van de vele vijanden dan merk jij daar helemaal niets van. Behalve dan dat je combo ophoudt. Pas wanneer je levensbalk helemaal leeg is en je opnieuw moet beginnen heb je door dat je teveel leven bent verloren.

(Sl)Echt uitdagend
Dit is een van de redenen waarom de game een hele uitdaging is. Je hebt geen flauw idee wanneer je dood gaat. Er is wel een kleine levensbalk te zien die bovenin het hoekje van je scherm is weggestopt, maar dat is niet echt een plaats waar je kijkt terwijl je midden in een gevecht zit. Raakt Thor helemaal door zijn leven heen dan moet je weer opnieuw beginnen. En met opnieuw bedoelen we ook echt opnieuw.

Checkpoints zijn nogal een groot gemis in de game. Vaak moet je meerdere ruimtes met daarin meerdere vijanden verslaan. Als je dan het loodje legt in de laatste ruimte bij de laatste vijand bestaat er een goede kans dat je weer van voor af aan mag beginnen. En dat is een bijzonder tijdrovend werkje. Waar de kleine vijanden nog wel te verslaan zijn in een korte tijd is dat met de grotere vijanden nogal een probleem. En grotere vijanden zijn nou niet bepaald schaars. Dat zijn de kleine vijanden eerder. Je zult dus goed op moeten passen, want anders kun je veel opnieuw doen. En geloof ons maar dat je dat niet wilt doen.

Slecht geluid
Geheel zoals het hoort in een slechte game is ook het geluid niet van al te hoge kwaliteit. Al is er toch een pluspuntje. De stemmen worden ingesproken door de acteurs uit de film. Of in ieder geval een aantal. De stem van Thor zul je het meeste horen en die is gewoon van Chris Hemsworth, de acteur die Thor speelt in de film. Het is dan wel weer jammer dat de synchronisatie met de lippen op niets gebaseerd is. De achtergrondgeluiden en de geluiden van de effecten klinken wat minder prettig in het gehoor.

Slechte graphics
Als je er overheen bent dat het geluid niet al te best is, moet je ook nog over de graphicsbarrière heen. De graphics zijn uitzonderlijk slecht. Nu hebben we al heel wat slechte graphics gezien, maar met de techniek die we nu hebben is het schandalig dat er iets zo lelijk als Thor: God of Thunder uit kan rollen. Noem maar iets en het wat het ook is, het is gegarandeerd lelijk. Van de omgevingen tot de personages, de vijanden tot de special effecten, allemaal pijnlijk voor het oog.

Slechte game
Met een slecht verhaal, slechte gameplay, slecht geluid en slechte graphics kun je het toch niet helpen om bij jezelf af te vragen waarom een game als Thor: God of Thunder bestaansrecht heeft. Als kers op die toch al zo bedorven slagroomtaart is de game ook een hele uitdaging, maar wel om de verkeerde redenen. Deze game uitspelen zit er waarschijnlijk niet in omdat de game te slecht is en je jezelf liever van een brug afgooit dan dit misbaksel door te blijven spelen. Het zal onderhand wel duidelijk zijn, Thor: God of Thunder is een slechte game.