Door Theo Weber, 7 oktober 2010 om 15:00 | PS3, 360

Duke Nukem Forever

Gespeeld - In 1998 zaten we al te wachten op de terugkeer van Duke Nukem in Duke Nukem Forever. Meer dan tien jaar later kwam 3D Realms, welke de game in ontwikkeling had, zat met vreselijk nieuws: Duke Nukem was dood...

Duke is terug!
3D Realms had het ontwikkelteam opgeheven, waardoor Duke Nukem Forever niet verder ontwikkeld kon worden. De uitgeefrechten van de game kwamen bij uitgever Take Two te liggen, welke vervolgens weer in een rechtszaak verwikkeld raakte met 3D Realms over de game. Om een lang verhaal kort te maken: ontwikkelaar Gearbox Software zal de game nu gaan ontwikkelen in opdracht van 2K Games, want ja; the Duke is niet kapot te krijgen!

Het verhaal in de game is niet veel anders dan de realiteit. Duke Nukem verdween na zijn laatste avontuur jarenlang, waardoor de buitenaardse varkens en ander gespuis hun gang konden gaan. Ze maakten alleen één cruciale fout: Ze kwamen aan de dames.

“Come Get Some”
Duke Nukem is dan ook weer terug op aarde en helemaal klaar om flink wat kont te schoppen. Zoals het de game siert, zitten er ook een heleboel grappen en grollen in Duke Nukem Forever verstopt. Zo staat Duke helemaal in het begin te pissen (wat je zo lang kunt doen als je zelf wilt), om vervolgens naar een groepje soldaten te lopen die ‘Operation Cock-Block’ doorspreken.

Natuurlijk ben jij de actieheld en je mag dan ook een toevoeging doen op het bord, waardoor de tactiek niet duidelijker wordt, maar volgens de soldaten wel direct geniaal overkomt. Een actieheld gaat immers gepaard met de bijbehorende erkenning in alles wat je doet. Een paar krabbels op een bord kunnen met behulp van deze erkenning een tactiek die nergens op slaat geniaal maken. Maar met enkel wat krabbels win je de oorlog natuurlijk niet.

Daarvoor zitten er talloze wapens in de game, waaronder de RPG, een raketwerper, en natuurlijk de bekende 'Shrink Ray', waarmee je alles dusdanig klein maakt dat je het dood kunt trappen.

Bekende gezichten en taferelen
Naast de bekende wapens kom je in Duke Nukem Forever ook heel wat bekende gezichten tegen. Zo zul je een heel stel Pig Cops tegen het lijf lopen, maar mag je ook knokken tegen de eindbaas uit deeltje drie: De Cycloid Emperor, een grote alien die met allerlei wapens uitgerust is. De dood van deze vijand betekent meteen een bekend tafereel, namelijk een Fieldgoal trappen met zijn vers uitgerukte oogbal.

Dit soort dingen zorgen ervoor dat Duke Nukem Forever direct een nostalgisch gevoel met zich meebrengt voor degenen die de franchise kennen. Alles lijkt namelijk als vanouds, behalve dan het feit dat we ruim twaalf jaar verder zijn, bijna door ons geduld heen zijn en natuurlijk veel verder qua technologie zijn.

Nu al gigantisch vet
Gearbox Software heeft in deze tijd echter ook niet stil gezeten en dat is goed te merken in Duke Nukem Forever. De sfeer die de game bevat is namelijk nog hetzelfde gebleven, evenals de stem van Duke Nukem (welke nog steeds door Jon St. John vertolkt wordt), de strippers, naaktscénes en andere grove dingen zullen wederom in de game zitten, maar alles ziet er wel van deze tijd uit.

Grafisch ziet bijvoorbeeld de omgeving er fantastisch uit. Het lijkt er tot nu toe alleen op dat er weinig tot geen interactie met de dingen in de omgeving zal zijn. Daarnaast bevat de game nu stukken waarbij Duke Nukem in zijn monstertruck zal rijden. Ook deze doen een beetje nep aan, alsof ze erin moeten, maar eigenlijk niet in de game horen. Gelukkig maakt de gameplay deze punten grotendeels goed. Toch is het wellicht wijsheid voor Gearbox om hier nog aan te sleutelen.

Hail to the King!
Met honderden one-liners, een flink arsenaal wapens en natuurlijk bergen van alien-gespuis maakt Duke Nukem Forever, zoals het nu lijkt, een veel en veel te lange periode van wachten en hopen goed voor de fans. Ook voor de mensen die de franchise niet kennen is Duke Nukem Forever een game om zeker naar uit te kijken, ondanks het gebrek aan interactie met de omgeving en het Hotwheels gevoel van de monstertruck-levels. Duke Nukem was niet dood, is niet dood en gaat niet dood. Hail to the King Baby!