De Duitse ontwikkelaar Daedalic Entertainment is niet bepaald een groentje in de game-industrie. De studio heeft een aardig portfolio op zijn naam staan en een eerste blik op Blackguards bewijst maar weer eens dat de mensen van Daedalic wel degelijk weten wat ze doen. Het spel ziet er erg verzorgd uit en dat is eigenlijk wel gek.

Blackguards is namelijk de allereerste aanvaring die de studio heeft met het role-playing genre. En in plaats van het op veilig te spelen, kiezen de Duitsers er direct voor om er een tactische turn-based game van te maken. Een genre waar de lat niet bepaald laag ligt. Een erg gewaagde zet dus. Maar zoals we in eerdere impressies al aangaven, leek het erop dat Blackguards zich goed staande zou kunnen houden tussen alle concurrentie. Al hadden we wel wat kritiekpunten.

Blackguards

Virtueel bordspel

Het lastige met Blackguards is, is dat het de zoveelste game is waar je echt van moet houden. We labelen het als een turn-based RPG, maar de waarheid is dat de nadruk meer op het turn-based ligt en minder op het role-playing. Blackguards is het beste te omschrijven als een bordspel. Eén waar af en toe wat RPG- en verhalende-elementen naar boven komen drijven. En dat is op zich niet verkeerd.

Het Dark Eye-universum waar het spel zich afspeelt is immers een tabletop game van origine in de trant van Dungeons & Dragons. De game probeert dus de essentie van zijn afkomst neer te zetten, maar dit zorgt ervoor dat er maar een heel select publiek geïnteresseerd raakt.

Het spel bestaat om die reden ook uit lange reeksen met gevechten, zonder echt goede onderbrekingen. Het verhaal gaat over een man die ten onrechte is opgesloten voor het vermoorden van de prinses. Om zijn naam te zuiveren ontsnapt hij samen met twee medegevangenen uit een gevangenis en vertrekt hij op een reis op zoek naar de waarheid. Verwacht hier echter niet te veel van, want het verhaal komt niet verder dan een paar cutscènes en dialogen tussendoor. Het zit vol met clichés zoals we dat in de typische RPG terugzien, maar daar houden de vergelijkingen ook op. Karakterontwikkelingen, sterke keuzedialogen en een duidelijk verhaal zijn onbekend voor Blackguards.

Blackguards

Ontwerp je team

De vaardigheden en talent trees van ieder personage zijn dan wel weer goed uitgewerkt. Als speler krijg je de keuze uit een mage, hunter of warrior om mee te beginnen. Het maken van een personage is niet heel uitgebreid, aangezien je alleen maar een naam kunt invoeren en uit een paar gezichten kunt kiezen, maar Blackguards maakt later weer een hoop goed.

De vaardigheden van jouw personage zijn namelijk wel uitgebreid en door middel van de ervaringspunten die je verdient, kun je hier goed je ei kwijt. Zo zijn de standaard dingen als health en mana te verbeteren, maar ook de vaardigheden met een specifiek wapen zijn te verhogen. En dit kun je voor al je teamgenoten doen. Op die manier kun je ieder personage goed de rol in sturen die jij nodig acht voor het team.

Strategisch omgaan met de omgeving

De gevechten spelen zich, zoals we eerder al vermeldde, af op een turn-based manier. Dit betekent dat ieder personage, vriend of vijand, een zet mag doen wanneer het zijn of haar beurt is. Dit kan zijn een aantal stappen vooruit bewegen, een aanval uitvoeren of een combinatie van beiden. Tijdens ieder gevecht bevinden alle personages zich op een soort schaakbord dat in een natuurlijke omgeving is geplaatst. Dit houdt in dat alle vakjes zich om alle natuurlijke elementen, zoals bomen en stenen, bevinden en dit opent weer een hoop strategische deuren.

Personages kunnen namelijk interacteren met deze elementen om zo het gevecht naar hun hand te zetten. Denk aan het neerschieten van een bijenkorf uit een boom of het kapotmaken van een stellage met stenen. Door dit goed te timen kun je vijandelijke personages een aardige klap toedienen. Dit is een erg leuke en bovenal goed werkende toevoeging. Het zorgt ervoor dat je op een nieuwe manier strategisch gaat denken en dat het positioneren van personages een nog belangrijkere rol gaat spelen.

Blackguards

Altijd in het nadeel

Waar we iets minder van gecharmeerd zijn is de manier waarop je eigenlijk altijd in het nadeel bent. Het aanvalssysteem werkt zo dat je een bepaald percentage hebt dat de kans op een succesvolle aanval bepaald. In een bepaalde situatie is de kans dat je met een pijl en boog raak schiet bijvoorbeeld zestig procent. Wanneer je op een betere positie gaat staan verhoogt die kans naar negentig procent. Het klinkt eerlijk, maar het lijkt erop alsof het in de praktijk heel anders uitpakt. Tegenstanders lijken namelijk veel minder moeite te hebben om aanvallen raak te landen en zelfs een hoge slagingskans voor jouw personages garandeert niet vaak succes.

Dit gebeurt niet één keer, maar het hele spel door. Dit is een van de redenen waarom Blackguards zo moeilijk is. Er zitten gevechten bij die je al gauw vijf tot tien keer over moet doen omdat de tegenstander zo erg in het voordeel is. En dit komt niet alleen door de slagingspercentages. In sommige gevechten ben je sterk in de minderheid of hebben de vijandelijke troepen een ander strategisch voordeel, zoals het terugkrijgen van alle levenspunten aan het einde van de beurt. We snappen dat dit soort dingen voor extra uitdaging moet zorgen, maar af en toe is het gewoon frustrerend hoe vaak je een gevecht over moet doen. Zelfs op de moeilijkheid normal of easy.

Leuk voor tussendoor

Vanaf het allereerste gevecht in Blackguards merk je dat het geen topper is, maar wel iets leuks voor tussendoor. De game heeft zijn leuke momenten, denk aan het raken van een vijand met een bijenkorf, maar is daarnaast veel te repetitief. Er wordt te weinig aandacht geschonken aan het verhaal, de personages en de hele wereld om je heen om de sleur van het vechten te doorbreken. Die paar dialogen en uitstapjes naar kleine dorpjes maken daar geen verandering in. Daarom moet je goed kijken of Blackguards wel iets voor jou is. Als je fan bent van de ouderwetse bordspellen dan zit je goed.