Het fijne aan Zombies is dat je ze zo maar mag neerschieten zonder met de consequenties daarvan te hoeven leven. Je zou denken dat er geen betere doelwitten zijn en toch heeft de jonge ontwikkelaar Nic Gorissen een manier gevonden om de haat tegen de ondoden nog groter te maken: zombiebureaucraten. Ja, je leest het goed. Vervelende managers, collegae die jouw lunch uit de keuken jatten en natuurlijk jouw baas die weer eens ontevreden is over je werk. Mensen die je op sommige momenten graag een kopje kleiner wil maken en waar Zombies jou daar nu de kans voor geeft.

Werknemer neemt wraak
In Zombies kruip je in de huid van een kantoormedewerker met een uitzichtloos bestaan. Elke dag heeft hij te maken met dezelfde vervelende managers wiens gedrag erg doet denken aan dat van een zombie. Ze lijken niets anders te doen dan hun werknemers irriteren. Maar als deze bureaucraten dan op een dag daadwerkelijk in zombies veranderen, ziet het leven van de nederige werknemer er ineens veel zonniger uit. Eindelijk tijd voor wraak.

In totaal worden er zo’n 25 levels op je scherm getoverd, waar je met ieder level een verdieping van het kantoor afwerkt. Het doel is iedere keer weer hetzelfde, namelijk de uitgang vinden, maar wat je tussendoor moet doen kan verschillen. Soms zijn er collega’s die je onder je hoede kunt nemen en soms is alleen het doodschieten van de zombies voldoende. Uiteindelijk geeft de scoreteller op het einde van een level aan hoe goed je het hebt gedaan.

Het klinkt niet als erg veel, maar je moet je wel bedenken dat het spel nog geen habbekrats kost. En in ruil daarvoor heb je een apart schietspelletje dat je ieder level opnieuw weer weet te verbazen. In het begin beschik je alleen over een paar vuisten en rond iedere twee niveaus wordt daar weer iets aan toegevoegd. Van een shotgun tot aan molotov cocktails. Zo blijft het spel interessant en krijg je ook niet het gevoel dat je een wapen te vaak gebruikt. Daarnaast schuift het spel je ook om de zoveel verdiepingen een eindbaas voor. Dit zijn speciale soorten zombies die ieder over een bepaalde kracht beschikken. De een dreigt je bijvoorbeeld promotie te geven en de ander probeert je aan te klagen voor seksuele intimidatie. Net als de wapens dus een leuke functie om wat meer leven te blazen in de eentonige kantooromgeving.

  

Oldschool
Al met al heeft de gameplay van Zombies veel weg van een oud arcade spelletje, maar ook grafisch doet de game hier aan denken. Het is heel pixelig vormgegeven, wat op zich geen kwaad kan. Het draagt immers bij aan het oldschool sfeertje dat het spel probeert neer te zetten. Het punt is alleen, en dan met name op de latere levels waar je meer zombies tegen komt, dat met iedere vijand die je neerschiet het werkelijk een puinhoop aan pixels op je scherm wordt. Hierdoor kunnen veel zombies soms ongemerkt dichtbij komen omdat je ze sneller over het hoofd ziet met al die lijken op de grond.

Over de muziek hebben we geen kwaad woord te spreken. Dit sluit perfect aan op de arcade stijl en na een paar levels beginnen de verschillende deuntjes echt in je hoofd te zitten. Wat dan alleen jammer is, is dat er wel is gekozen om echte stemmen toe te voegen. Het is te horen dat het amateurs betreft en het is daarbij ook een beetje in stijlbreuk met de rest van het spel.

Alternatief vermaak
Je hoeft geen fan te zijn van de ondoden om van Zombies te kunnen genieten. Onderscheid maken tussen collega en zombie is door de pixels toch onmogelijk en wat betreft verhaal wordt er ook niet zo heel veel gedaan. Ben je echter een groot fan van arcade spelletjes dan moet je interesse wel gewekt zijn. Zombies beschikt over een interessante soundtrack, flink wat wapens en de nodige eindbazen om de sleur te doorbreken. En dit alles is doordrenkt met een oldschool sfeertje.