Het leuke is dat Tiny Troopers bij de start direct toont waarom je ook alweer van games houdt. Plezier is daarbij het toverwoord. De hoofdrolspelers, ofwel de Tiny Troopers, zijn daar debet aan. Zij hebben lol in wat ze doen. Het omver knallen van de tegenstanders geeft ze voldoening. En dat brengt ook wel lichte twijfel. Want wat zouden de psychologen, psychiaters en andere zielenknijpers hiervan vinden? Zij pleiten al langer voor minder geweld in games. Aan hen de taak om dit maar eens te analyseren. Aan ons van XGN, ofwel recensenten, de taak te beoordelen wat het wel is. Want dat aanstekelijke gedrag van de hoofdpersonen slaat over op de speler. Het nodigt uit tot spelen.

Het is niet moeilijk
Om maar even een beeld te schetsen van wat Tiny Troopers nou precies is, kunnen we beter bij het begin beginnen. Na het drukken op de startcampagneknop word je gedropt in de tutorial. Daar wordt je de basis bijgebracht. 'Loop daar naartoe door met je linkermuisknop erop te klikken, dood je tegenstander door te schieten met je rechtermuisknop en gooi een granaat.' Een granaat gooi je door de ctrl-toets in te drukken met een combinatie van een rechtermuisdruk. Je kunt eventueel je granaat op ctrl ook vervangen door een bazooka of een luchtaanval. Met dit totaal in je achterhoofd zou je in principe in staat moeten zijn om Tiny Troopers volledig te voltooien. In principe...

Of toch wel moeilijk?
Allereerst is het noodzakelijk om een moeilijkheidsgraad te kiezen. Daarbij kun je één ster nemen, in dat geval vuurt de tegenstander één kogel tegelijkertijd af. Je kunt ook gaan voor twee steren, waarbij de vijand ineens twee keer op hetzelfde moment kan schieten. En bij het hoogste niveau, de drie sterren, worden er drie afgevuurd. Als jongeling of wat minder vaardige gamer kies je waarschijnlijk voor de makkelijkste moeilijkheidsgraad. Daar word je in Tiny Troopers voor gestraft. Iemand die het allerhoogste niveau selecteert, ontvangt namelijk bonuspunten voor het halen van een level. En met die punten kun je extra’s kopen zoals granaten, een specialist, geneespakketjes of een kaart. Zo’n kaart zul je regelmatig kopen, omdat de omgevingen vaak groot zijn en je daardoor het overzicht verliest.

Lastige keuzes
Om er nog een schepje bovenop te doen is er een ranking systeem geïntegreerd. Dat betekent dat jouw poppetjes promoveren tijdens de vuurgevechten. Wanneer je het hoogste level gehaald hebt, merk je dat in de kwaliteit van je soldaatjes. En dat voegt iets heel pittigs toe. Want kies jij voor de hoge moeilijkheidsgraad zodat je meer punten te besteden hebt met als risico sneller dood te gaan of toch het makkelijkere? Het selecteren van de twee sterren-moeilijkheid lijkt daarom de oplossing. Bij drie sterren is het namelijk zeer lastig om ver in het spel met een nieuw leger te beginnen. Het is dan bijna noodzaak om ze op lager level te trainen. Gelukkig kun je per level de moeilijkheidsgraad selecteren.

Vindingrijkheid wordt beloond
Naast de eerder genoemde upgrades die je met punten koopt, zijn er ook nog andere. Zo kun je in ieder level medailles vinden. Daarvan zijn er iedere keer een stuk of drie te vinden. Zij zijn inzetbaar voor permanente upgrades. De eerder genoemde voorbeelden, zoals specialisten – denk daarbij aan genezers of soldaten die alleen granaten gebruiken – verdwijnen allemaal na gebruik. Bij de ene is dat na één missie, bij de andere na één keer gooien. Maar de permanente updates blijven en voegen bijvoorbeeld vijftien procent meer geneespunten, vuursnelheid of vuurkracht toe. Een mooie beloning voor de fanatieke gamer dus. Of gewoon voor degenen die alles op de kaart willen verzamelen. Het is namelijk geen geheim waar alles ligt.

Geen tactiek. weinig variatie
Maar is alles dan leuk en uitdagend aan Tiny Troopers? Nee. Zo missen we de toevoeging van het strategische gedeelte. Als bestuurder van een leger is het namelijk noodzakelijk om controle te hebben. Nu behandel je je Tiny Troopers als één geheel, terwijl het veel fijner was geweest, en dus tactischer, als je de poppetjes af en toe als individu kon gebruiken. Op die manier had er strategischer te werk kunnen gaan, wat nu toch ontbreekt in het spel.

Een ander minpunt is het gebrek aan variatie. En dat is toch wel één van de belangrijkste punten om een game boeiend te houden. Tiny Troopers scoort op dat gebied zowel in de missies als omgevingen een onvoldoende. Wat betreft missies krijg je iedere keer iets als: ga daar naar toe door de tegenstanders te doden, bescherm de journalisten, overleef in het midden of schakel de ontvangers uit. Dat voelt doordat er geen verhaal aan zit bijna allemaal hetzelfde aan. Net als de omgevingen. Je komt wel eens wat sneeuw tegen of een donker plekje, maar het lééft allemaal niet echt. Zonde, zonde, zonde.

Nodigt uit tot spelen
Concluderend, is Tiny Troopers geslaagd voor de test. Het aanstekelijke gedrag van de soldaatjes nodigt uit tot spelen en blijft zeker een behoorlijke poos boeien. Dat kan echter wegebben door het gebrek aan variatie in missies en omgevingen en daarnaast de weinige tactiek die erachter zit. En dat is waarschijnlijk te wijten aan het feit dat dit een casual game is. Dat casual gevoel wordt weliswaar weggespoeld door de pittigheid die eraan vastzit. Want op de hoogste moeilijkheidsgraad zul je regelmatig het loodje leggen en ben je de vaardigheden van je soldaten kwijt. Dat brengt dan wel weer wat tactiek met zich mee om te doen besluiten welke moeilijkheidsgraad je kiest. En dat maakt Tiny Troopers al met al een aanrader. Zeker als je daarbij optelt dat je er maar 9,99 euro voor hoeft neer te leggen.