Omdat Sleeping Dogs een actievolle free-roaming game is, is de vergelijking met Grand Theft Auto natuurlijk snel gemaakt. Toch beoogt de studio niet om Rockstar van zijn troon te stoten. Want in vergelijking met die franchise kozen de makers voor een een verhalende actiegame waar ze omheen een spelwereld hebben opgebouwd. Dus niet een enorme spelwereld waarin zich een verhaal afspeelt, zoals in GTA. Dit kenmerkt het spel, want zelden werd een verhaal zo cinematisch en geloofwaardig verteld als in Sleeping Dogs.

Een filmische ervaring, die het turbulente leven van Wei Shen vertelt. Als kind vertoefde hij in San Francisco, maar al gauw besloot hij terug te keren naar zijn geboortestad Hong Kong. Hier werkt hij zich in korte tijd omhoog tot undercoveragent, waar hij onder andere de taak krijgt om te infiltreren in meerdere bendes die de straten van Hong Kong al decennialang terroriseren. Het verhaal zit vol met brute actie, onophoudelijk geweld, spannende achtervolgingen en last but not least: verschrikkelijk spannende plottwists. Sleeping Dogs bevat zo’n strakke regie dat het niet onder doet voor de gemiddelde Aziatische actiefilm.

Prachtig vormgegeven Hong Kong
Zoals gezegd speelt Sleeping Dogs zich af in Hong Kong en daarbij is één conclusie mogelijk: United Front Games heeft een intrigerende en sfeervolle stad ontwikkeld. De prachtige natuurparken, het neonverlichte straatbeeld, de ontelbare kraampjes en de enorme diversiteit aan mensen zorgen voor één van de mooiste visuele werelden ooit gezien in een free-roaming game. Hong Kong leeft dag en nacht en dat vertaalt zich ook naar het hoofdpersonage. Buiten het hoofdverhaal kan Wei Shen onder andere eten en kleren kopen, zijmissies voor de politie vervullen, vreemdelingen uit de brand helpen, deelnemen aan straatraces, drugsbendes oprollen en afspreken met lieftallige vrouwtjes.

Hoeveel additionele content Sleeping Dogs ook bevat, zichzelf kwalificeren als een free-roaming game gaat wat ver. Dat komt omdat United Front Games de speler niet aanmoedigt om ‘maar wat te gaan klooien’ in Hong Kong. Dit past dan ook niet bij de sfeer die het spel uitstraalt. Je gaat niet net als in Grand Theft Auto of Saints Row hoertjes neermeppen in de hoop op een spectaculaire politieachtervolging. Nee, in Sleeping Dogs draait het om het verhaal en alleen daarmee wil en ga je je bezig houden. Voor een free-roaming game is dit misschien funest, omdat je na het uitspelen er toch echt klaar mee bent.

  

Ingenieus vechtsysteem
Een mooi voorbeeld om het zonet genoemde punt te illustreren: in Sleeping Dogs is er een groot gebrek aan wapens. Waar je in Amerika en Europa gemakkelijk een paar wapenwinkels kunt bezoeken, kun je in Hong Kong hard je best doen om ook maar één wapen te bemachtigen. Zo ook dus in Sleeping Dogs, waarbij gevechten met blote handen de boventoon voeren. Het heeft kortgezegd veel weg van Yakuza, maar ook elementen uit Assassin’s Creed en Batman: Arkham City komen voorbij. De game beschikt over een een simpel combosysteem waar je maximaal drie knoppen gebruikt. Kind kan de was doen.

Ondanks het simplimistische uiterlijk schuilt er in de game een ingenieus vechtsysteem dat niet weet te vervelen. Er zijn talloze manieren om je tegenstanders naar de eeuwige jachtvelden te sturen. De drie knoppen (slaan, counter, vastpakken) die je gebruikt toveren genoeg spectaculaire aanvallen op je beeldscherm. Vingers worden gebroken, benen geplet, hoofden verbrijzeld: niets is te grof voor deze game. Dat blijkt ook wanneer Wei Shen gebruik maakt van de omgeving. Zo kan hij mensen in een vuurpot gooien, lichamen electrokuteren aan een elektriciteitspaal en torso's doorboren door een vleeshaak. Nee, Sleeping Dogs is niet voor tere kinderzieltjes.

    

Mist verfijning
Des te jammer is de onverwachte introductie van vuurgevechten, die na een uurtje of acht opeens uit het niets opduiken. Meteen wordt duidelijk dat die een stuk minder strak zijn uitgewerkt dan de handgevechten. Het dekking zoeken gaat stroef en de mogelijkheid soepel naar een andere plek te springen is er niet bij. De aanwezigheid van bullet-time is leuk maar komt nog niet eens in de buurt van Max Payne 3. Daarnaast is de kunstmatige intelligentie van de vijanden niet om over naar huis te schrijven. Niet alleen hebben ze een ernstige fetisj voor de dood, ook hebben ze grote moeite om Wei Shen maar een klein beetje te raken.

Een ander belangrijk onderdeel van Sleeping Dogs dat net wat meer verfijning en polijsting nodig had, zijn de achtervolgingen. Gedurende de game moet Wei Shen dieven of moordenaars langs gevarieerde parkoersen achtervolgen om ze vervolgens in een handgevecht te verslaan. Veelal afgekeken van Assassin’s Creed, maar helaas minder goed uitgewerkt. Het rennen verloopt stroefjes en het springen op muurtjes of het intrappen van deuren geeft niet de voldoening die het hoort te geven. Op dit soort momenten kakt Sleeping Dogs in en merk je dat andere gelijksoortige franchises speltechnisch beter scoren. Ook als het om de hoeveelheid bugs en glitches gaat.

Goede basis voor veelbelovende franchise
De toekomst van Sleeping Dogs hing aan een zijden draadje, maar gelukkig ligt deze verhaalgedreven actiegame alsnog in de winkelrekken. United Front Games heeft een mooi stuk proza op papier gezet dat zich afspeelt in één van de mooiste visuele werelden die we ooit hebben gezien. De wat mindere vuurgevechten en het gebrek aan afwerking maken dat de game helaas geen topper is, maar de fantastische sfeer van Hong Kong maakt het wel een geweldige ervaring. Echt free-roaming is het dan wel niet, maar actievol en indrukwekkend is Sleeping Dogs zeker.