Dit alles zorgde voor diverse emoties: blijheid omdat het spel er eindelijk was, frustratie want het spel kon niet door iedereen gespeeld worden en de drang om zo snel mogelijk de beste loot te verzamelen. Inmiddels zijn de problemen zo goed als opgelost (nog niet altijd) en kan iedereen van het spel genieten. Maar goed ook, want anders konden wij ons werk niet uitvoeren. Daarom presenteren wij hierbij onze Diablo III recensie. Klaar voor een helse rit die begint bij een meteoriet?

Het is begonnen...
Het verhaal begint op het moment dat Deckard Cain en zijn nichtje Leah in een kathedraal oude geschriften doornemen om meer te weten te komen over de terugkeer van Diablo. Een fel licht, vergezeld met onweer, verschijnt door de ruiten van de kathedraal en Cain komt tot de conclusie dat de terugkeer van Diablo nabij is. Nog voor Cain en Leah de kathedraal kunnen verlaten, slaat een meteoriet in. Toevallig heb jij die meteoriet zien inslaan en ga je ernaar opzoek, te beginnen in het dorpje Tristram, dichtbij de kathedraal. Al snel ontvouwt zich een verhaal waar veel plotwendingen en duistere thema´s inzitten en de drang oproepen om door te spelen en de wereld te behoeden van het kwaad dat Diablo heet.

Met welke klasse ga jij het kwaad bestrijden?
Dit zul je doen als één van de vijf klassen, namelijk de 'Barbarian', 'Demon Hunter', 'Monk', 'Wizard' of 'Witch Doctor'. Alle klassen hebben hun eigen specifieke aanvallen en vaardigheden die je gaandeweg zult vrijspelen. Het fijne aan Diablo III is dat de klassen geen specifieke rol hebben. Je zult niet, als in menig role-playing game, specifieke klassen hebben die goed zijn in een bepaalde rol. Geen 'Healers', geen 'Tanks' en geen 'DPS'ers'. Iedere klasse is puur gericht op het aanrichten van schade met een duizelingwekkende variatie aan vaardigheden.

Variatie op zijn best
Iedere klasse kent zes overkoepelende soorten vaardigheden waar je vier aanvallen zult terugvinden die je gaandeweg vrijspeelt. Iedere vijand kent zo zijn eigen zwakheden, waardoor je moet blijven wisselen tussen je actieve vaardigheden. Doordat er zes categorieën aanwezig zijn en je van elke categorie maar één vaardigheid als actief kunt instellen, zul je dus strategisch moeten gaan denken. Simpelweg dezelfde spreuken hanteren gaat je uiteindelijk de kop kosten. En dat wil je natuurlijk zien te vermijden. Gelukkig is er nog meer variatie, want iedere aanval kent ook nog zogenaamde 'Runes', waarmee je vaardigheden van extra krachten kunt voorzien. Technisch gezien zou je dus kunnen zeggen dat elke klasse 124 afzonderlijke vaardigheden heeft om monsters af te slachten en nog beter; waardoor je zoveel mogelijk items kunt verzamelen.

Loothoertjes, unite!
Want wat Diablo III zo verslavend maakt is de kolossale grote van de te vinden buit - of beter gezegd loot - die het spel rijk is. Achter ieder hoekje, onder ieder pannetje en na iedere gedode vijand is wel iets te vinden van waarde. Zoek en gij zult vinden! Het vinden van steeds betere uitrusting is dan ook een grote motivatie om door te blijven spelen. Mensen die het heerlijk vinden om een gebied uit te kammen om alles te ontdekken, zullen zich ontelbaar veel uren kunnen vermaken. Helemaal als je je bedenkt dat de wereld zich iedere keer weer op een nieuwe manier indeelt. Geen playthrough zal dus hetzelfde zijn.

Iedere keer weer een andere wereld
Want dat is waar de Diablo-serie om bekend staat: willekeurig aangemaakte werelden en kerkers. Ook dat is in het derde deel weer groots aanwezig en iedere keer dat je opnieuw begint is de wereld compleet verbouwd. Die kerker die zich eerst in het noordwesten bevond die je wilde gaan doorzoeken? Succes met zoeken, die bevindt zich nu ergens anders of is misschien zelfs helemaal nergens meer te bekennen. Dat is gelijk nog een element waardoor de verslavingfactor hoog is: nog even snel deze kerker... Oh, daar is ook nog een huisje, die pakken we ook nog even mee. Wat overigens ook noemenswaardig is, is dat zowel jij als de vijanden gebruik kunnen maken van de omgevingen. Zo kun je kroonluchters op vijanden laten vallen en muren omver knallen, maar zullen de vijanden ook langs de muren omhoog komen klimmen om jou in de rug te kunnen aanvallen. Let dus altijd extra goed op!

Met z'n allen de hel op aarde wegdrijven
Het doorlopen van de vele levensgevaarlijke gebieden, dat kun je natuurlijk in je eentje doen. Maar Diablo III is ontwikkeld met de multiplayer in het achterhoofd en dat is goed te merken. Games kunnen simpel gedeeld en gejoined worden. Met maximaal vier man kun je vervolgens de wereld en kerkers doorstruinen of opdrachten vervullen. Makkelijker wordt het er echter niet op. Want hoe meer spelers, hoe meer vijanden en hoe sterker ze zijn. Gelukkig hoef je niet bang te zijn dat de loot voor je neus wordt weggekaapt. Iedere speler wordt apart beloond voor zijn of haar inzet.

Wat echter voor vele vraagtekens zorgt, is waarom er voor de multiplayer van Blizzard's nieuwste dungeon crawler een constante verbinding met het internet wordt gevraagd. Hoewel dit voor het coöperatieve gamen natuurlijk een logische vereiste is, is het eigenlijk erg vervelend dat je deze obstakels ook tegenkomt als je de talloze gevaren in Sanctuary alleen wilt trotseren. Tijdens een lange trein- of vliegreis zul je Diablo III dus helaas niet kunnen spelen.

Verouderd, maar dat mag de pret niet drukken
Diablo III is twaalf jaar in ontwikkeling geweest en dat is te zien aan de graphics. Deze zijn helaas niet van deze tijd, maar spuuglelijk zijn ze ook weer niet. Blizzard heeft vastgehouden aan het wat minder volwassen uiterlijk dat het bedrijf sinds World of Warcraft hanteert. Hoewel er in het begin kritiek op werd gegeven, kan niet anders gezegd worden dat de horrorachtige sfeer perfect uit de verf komt. Muren onder het bloed, lichamen die uit elkaar klappen en gigantische monsters met openwonden, het is allemaal aanwezig. En we vergeten bijna het belangrijkste op het grafische vlak, want wat zijn de cinematische tussenfilmpjes gigantisch mooi. Dacht je dat Final Fantasy op de troon heerste wat betreft adembenemende filmpjes? Vergeet het maar. Diablo III is hierin absoluut heer en meester. Ook de soundtrack is onvergetelijke goed en de stemmen zijn aangenaam verrassend. Met vrijwel iedereen kun je praten en vrijwel iedere inwoner van Sanctuary is voorzien van gesproken dialogen. Je zult gelukkig ook zelden het idee hebben dat je een stem van een eerdere ontmoeting zult herkennen. Aan variatie dus geen gebrek.

Diablo III: wat hebben we nu en wat kunnen we verwachten
Het zou je niet ontgaan zijn dat Diablo III al na een aantal uurtjes uitgespeeld werd door een gamer. Gelukkig maakt dat weinig uit, want je zult je nooit vervelen na het uitspelen. Er is immers altijd ruimte voor een betere uitrusting, een hogere moeilijkheidsgraad of waag jezelf in de hardcore modus. Deze hardcore modus laat je een personage aanmaken die, mocht deze eenmaal afgeslacht worden op het slagveld, niet meer tot leven kan komen. Echt bedoeld voor de puurste hardcore gamers onder ons, dus. Een tip van de redactie: speel deze modus alleen met mensen waar je goed op ingespeeld bent.

Tenslotte hebben we nog de toekomst, want Blizzard heeft nog een aantal verrassingen voor ons in petto. Zo heeft het bedrijf aangegeven dat we later onder meer Player versus Player gevechten kunnen verwachten. Kijkend naar Blizzard's verleden zullen we ook nog wel diverse uitbreidingspakketten in onze armen mogen sluiten, maar voorlopig hebben we nog meer dan genoeg content om ons voor een lange tijd zoet te blijven houden.

Het lange wachten meer dan waard geweest
Diablo III was het wachten waard. We hebben jaren genoten van Diablo II, maar we zullen toch een keer afscheid moeten nemen. Diablo III is een fantastische opvolger. Het vernieuwt in een aantal opzichten, maar blijft gelukkig ook trouw aan de serie, waardoor die typische Diablo-charme niet verloren is gegaan. Diablo III geeft je voor de prijs van een normale game net dat beetje meer met een geweldig verhaal, bergen aan loot en tientallen tot honderden uren aan speelplezier. Blizzard, hulde voor dit pareltje. Bloody hell, wat een spel!