De Tocht Doorheen Skyrim: Barathorn The Nord: Op weg naar Riverwood

The Elder Scrolls Skyrim Inleiding Barathorn The Nord is mijn personage in Skyrim. Hetgene dat hij meemaakt doorheen Skyrim zal hier verteld worden. Als reisgezel kan ik immers lezen wat hij schreef in zijn dagboek. Vandaag kom je te weten wat er gebeurde op zijn tocht naar Riverwood.

Mondas, 7.00 AM, 17th Of Last Seed, 4E 201

Ik rustte onder een boom....had de hele weg gelopen, maar mijn energie was op. Had zojuist de grens van Skyrim bereikt en gehoopt dat mijn toekomst er hier anders uit ging zien. De sneeuw viel met pakken uit de lucht, jammer vond ik het wel, had gehoopt dat sneeuw in Skyrim naar boven zou vallen, maar het mocht niet baten.

Soldaten, ze zijn in de buurt..ik kon ze horen, ik moet maken dat ik hier weg geraak. Had ik maar geen wolf met peren in ajuinsaus gegeten, ik kon amper nog bewegen.

Ik zag in de verte een dorp, het was mijn enige kans, ik zette het op een lopen.

Tirdas, 10.15 AM, 17th Of Last Seed,4E 201

Was deze ochtend gevangen genomen door Imperial soldaten. Ze brachten me via paard en kar naar Helgen. Ik was gelukkig niet alleen gevangen genomen, het zou immers jammer zijn de hele tijd tegen mezelf te moeten praten. De koetsier leek verdacht veel op een oude vrouw die ik had leren kennen tijdens een nachtje bingo in Cyrodiil. Hey Bertha nog altijd zo kaal tussen de benen riep ik,.

Ze draaide haar niet om... ik vermoed dat die enige nacht dat we tezamen waren teveel voor haar was geweest. Ik liet haar dan maar gerust.

De andere bestonden uit twee Stormcloak leden, Ralof en Ulfric. Ralof vertelde me dat Ulfric de leider is van de Stormcloaks, een groep die wil dat Skyrim scheidt van het koninkrijk. Ik vertelde hem dat ik jaren geleden ook vocht voor mijn scheiding, gelukkig genoeg was een bijl in het midden van haar hoofd tijdens de nacht een vlugge oplossing. Ik moest er hard om lachen....hij niet.

Tenslotte was er nog een vuile dief in ons midden, hij was afkomstig van Rorikstead. Hij jammerde en jammerde maar door dat hij hier niet moest zijn, alsof ik dit een eerste klas reis naar mijn favoriete vakantiebestemming vond...de idioot. Ik had veel zin hem uit de kar te duwen, maar mijn buik ramelde nog steeds van mijn laatste maaltijd. Ik kon het me niet wagen over te geven in de nabijheid van Ulfric, dus bleef ik maar kalm.

In Helgen werden we terechtgesteld voor misdaden tegen het koninkrijk. Ik riep nog dat ik maar net in Skyrim was en al die dingen nog niet gedaan had, maar het haalde niets uit. Een voor een moesten we ons hoofd leggen op een kapblok, de beul deed de rest. De dief was niet te spreken over onze teamactiviteiten en probeerde te ontsnappen, ver kwam hij niet, er waren immers boogschutters op elke muur. Een pijl in het hoofd en het was gedaan. Ik riep nog "Strike!" en wachte op mijn beurt om te mogen schieten, maar ik mocht niet.

Op het moment dat ze mijn algemene lengte gingen aanpassen, viel een draak het dorp aan. In de commotie die daarop onstond zette ik het op een lopen, samen met Ralof ontsnapte ik via een gebouw aan de rand van het dorp.

We vochten ons zelf een weg doorheen de vele soldaten en bandieten die we tegen kwamen. Ik stelde voor een theepauze te houden, maar Ralof wilde niet, hij wou immers liever koffie en die had ik niet op zak. Na talloze uren van vechten, drinken, eten, mensen tea-baggen en dergelijke, bereikten we de uitgang.

Middas 11.30 PM, 17th Of Last Seed,4E 201

We kropen via de uitgang naar buiten en zagen de wilde natuur van Skyrim rond ons heen. Ralof riep dat we zo vlug mogelijk naar het dichtsbijzijnde dorp moeten rennen. Helaas voor hem was ik hem al voor en liep vrolijk huppelend door een weide vol vlindertjes en konijntjes. Een van die konijnen had zelf een vliegje op zijn neus, ik dacht bij mezelf dat het perfect was om een liedje over te maken.

Enkele wegen later bereikten we na een scherpe bocht die ik met zeker 120 per uur in liep, Riverwood. Ik zag een klein dorp bestaande uit houten hutten, een zaagmolen en een rivier. Ik vroeg Ralof waarom het in godsnaam "Riverwood" hete, hij stak zijn middenvinger op en liep de lokale herberg binnen.

Ik vroeg het dan maar aan een oude vrouw die luidkeels "Ik zag een draak" zat te roepen. De hele tijd zat ze er maar over te zeuren, ik kreeg er geen woord tussen. Ik zei dan maar dat ze leek op een mollige koe die net haar eigen uitwerpselen had opgegeten, ze bekeek me niet eens. Dat ontbrak er nog aan dacht ik, is ze nog blind ook.

Ledenblog

Door MrSoKoLoV

4 reacties