Een groot verschil met vele andere bekende vechtseries is dat de BlazBlue minder lang meedraait. De eerste BlazBlue game verscheen in 2008. Behalve dat het een redelijk nieuwe serie is, is het ook een serie die zich laat kenmerken door een geheel eigen stijl. Alles is anime vormgegeven. En geheel in Japanse stijl zit de game vol met vreemde dingen en eigenaardige grappen. Iets voor de liefhebber dus.

Uitgebreide versie van consoleversie
Hoe dan ook, BlazBlue Continuum Shift II is uit, dus daar gaan we het verder over hebben. Zoals veel games die reeds uit zijn voor de 3DS geldt ook nu dat het niet een geheel nieuwe game is. Eigenlijk moet je de game zien als een uitgebreidere versie van BlazBlue Continuum Shift, de consoleversie die in 2010 verscheen. Met het grote voordeel dat downloadbare content nu meteen in de winkelversie zit. Dus geen centjes neerleggen voor de personages Makoto, Valkenhayn en Platinum the Trinity. Nee, met deze vechtersbazen kun je direct aan de slag.

Wel is er een nadeel dat kleeft aan BlazBlue Continuum Shift II. Anders dan bij veel andere vechtseries waarbij je lekker hersenloos op knopjes kunt rammen, speelt het verhaal in de BlazBlue serie een grote rol. Dit houdt in dat als je met de 3DS-versie instapt het allemaal wel heel lastig te volgen is. Beter is het om al enige voorkennis te hebben van de serie en wat eerdere delen gespeeld te hebben, anders denk je echt dat je op planeet Abracadabra bent beland.

Kun je dan als nieuweling helemaal niet instappen met de 3DS-versie? Jawel. Qua verhaal, diepgang en vreemde grappen is ’t wellicht wat lastig, maar er is wel degelijk rekening gehouden met nieuwkomers. Zo is er een zeer, maar dan ook zeer uitgebreide tutorial die je de kneepjes van het vak - vechten - leert. Deze uitleg is zelfs zo uitgebreid dat je over flink wat geduld mag beschikken, wil je dat allemaal doornemen. Een kortere versie was op zijn plaats geweest. Maar goed, het geeft aan dat er dus wel moeite is gedaan om nieuwelingen wegwijs te maken in het BlazBlue universum.

Lekker vechten
Of je nu een nieuweling bent of niet, vroeg of laat wil je een arena in, een stoere bink of toffe vrouw uitkiezen en een tegenstander flink pijn laten lijden. Want daarom speel je BlazBlue, om anderen stuk voor stuk te verslaan. In totaal zijn er 18 personages om uit te kiezen die allen geheel anders besturen. Wat ze allemaal gemeen hebben is dat elk karakter zwakke, medium en sterke aanvallen kan doen, waarbij het mooiste en meest effectief is om combo’s te maken. Met alle mogelijkheden kun je in ieder geval helemaal losgaan.

Ook heeft elk personage een drive-aanval, één die bij iedereen anders is. Zo is er een personage dat bijvoorbeeld kan veranderen in een wolf. Gevaarlijk dus! Zo’n aanval kun je ten uitvoer brengen door een superaanval-balk te vullen. Dit gebeurt tijdens het vechten door klappen te geven, maar ook te ontvangen. Als die balk helemaal gevuld is, vul je zo’n Distortion Drive-aanval uit. Als de balk voor de helft gevuld is kun je iets anders tofs doen. Wat dat betreft zijn er mogelijkheden genoeg in BlazBlue en gaat het vechtsysteem diep. Wil je elk personage goed kunnen besturen, ben je wel even verder. Waarschijnlijk is een Mortal Kombat game een stuk toegankelijker.

Allerlei modi
De mogelijkheden in BlazBlue Continuum Shift II zijn divers. Zo is er de standaard modus die je in elke vechtgame terugziet: arcade. Deze bestaat uit tien levels waarbij je in een arena één-op-één vecht tegen iemand. Om nog even aan te geven hoe raar Japanners zijn: een ronde heet niet een ‘round’, nee elke keer galmt uit je 3DS dat een ‘rebel’ begonnen is.

Hoe dan ook, er zijn nog veel meer modi. Zo kun je nog kiezen uit: versus, score attack, training, challenge, legion 1.5 en story. Veel van deze opties heb je ook in andere games, behalve legion 1.5. Daar bouw je je eigen leger om tegen allerlei vijanden te vechten. Maar wat echt nieuw is in de 3DS-versie, is de Abyss modus. Dit is een stuk lastiger dan de arcade modus, omdat je steeds tegen meerdere vijanden moet vechten met maar één levensbalk. Pas na een aantal gevechten wordt je levensbalk aangevuld. Een uitdaging dus om tot die tijd om de been te blijven. Een leuke modus om te spelen. Ook niet onaardig is de nieuwe toevoeging om in de Stylish modus de besturing geheel naar voorkeur te maken.

Niet online vechten
Hoewel er heel veel modi zijn, is het een groot gebrek dat je niet online de uitdaging kunt zoeken. Enkel lokale connectie is aanwezig. Iets dat Super Street Fighter IV: 3D Edition beter heeft geregeld. Verder zijn er nog een paar aspecten waar we het over moeten hebben zoals de besturing, het geluid en het 3D-effect. Hoewel de besturing van de game goed te doen is, is het wel erg vervelend dat de circle-knop van de 3DS niet gebruikt kan worden. Alles moet dus met de normale control pad gebeuren die links onderaan de 3DS zit. Daardoor ligt de 3DS niet optimaal in de hand en houd je het niet uren vol om op die manier te vechten. Erg jammer.

Voorts is het zo dat de game vol zit met opmerkingen die personages steeds herhalen, iets dat gaat irriteren. Je drinkt ook niet altijd hetzelfde biertje, wel? Een mens wil afwisseling, ook in games. Tot slot: hoe is het 3D-effect? Aanwezig, maar niet bijzonder en daardoor niet van grote toegevoegde waarde.

 

Enkel voor de wel heel vreemde geeks
Is BlazBlue Continuum Shift II een aanschaf waard? Dat ligt er een beetje aan. Als jij van de serie houdt, is het logisch dat je deze gerust kunt aanschaffen, al hoef je niet veel meer te verwachten dan de consoleversie, op de Abyss modus na. Maar heb je Super Street Fighter IV: 3D Edition of Dead or Alive: Dimensions al in huis, dan kun je BlazBlue Continuum Shift II rustig laten liggen en misschien een keer uit de budgetbak plukken. Met deze titel kun je niet online en niet vechten met de circle-knop en dat is best jammer. Heb je nou zoiets van: ik wil in anime stijl spelen, ik wil gekke Japanse grappen horen? Kortom ben jij zelf een beetje een vreemde geek, haal dan gerust deze titel in huis.