Een nieuw verhaal dus? Ja, een nieuw verhaal. Hoewel de kern hetzelfde blijft: met Matt moet je van kust naar kust rijden in de Verenigde Staten. Dit alles heeft een reden, waar je achter komt door de campaign te spelen. Wat zo leuk is aan Need for Speed The Run op de 3DS is dat de game niet zomaar een port is, maar een eigen stijl heeft. Zo wordt het hele verhaal verteld in stripvorm. Erg tof gedaan.

Andere campaign dan op de consoles
Dat het verhaal anders is, betekent dat de campaign ook anders speelt. Waar je in de consoleversies tien stages aandoet, ben je in de 3DS-versie bezig met 26 episodes. Episodes die per keer maar een paar minuten in beslag nemen. Het speelt totaal anders dan de consoleversie en dus heb je een geheel andere game in handen.

Wat nog altijd fijn is, is de afwisseling in wat je moet doen per episode. Nieuw is bijvoorbeeld dat voordat de tijd afloopt en je de finish bereikt, je acht maffia-auto’s uitgeschakeld moet hebben. Flink tegen die grote bakken aanrammen dus, om ze van de weg af te rijden. Maar natuurlijk zijn er ook races waarin je gewoon eerste moet worden.

 screenshot

Quick time events verstoren de besturing
Toch kennen de episodes een zeer groot nadeel dat de consoleversie van Need for Speed The Run niet kent en dat is de besturing. The Run draait om het verhaal en daarom vinden er geregeld quick time events plaats, zo ook in de 3DS-versie. Vervelend is alleen dat de 3DS-versie dit continu vraagt, niet alleen voor of na het racen, maar ook tijdens het racen zelf. En dat is super irritant.

Die quick time evens moet je namelijk uitvoeren met de stylus en alles draait om timing. Het bekent dat je de stylus steeds in de hand moet hebben. Maar hoe moet dat als je steeds met je wijsvinger op de gasknop drukt? Dat speelt dus niet lekker en daar is niet goed over nagedacht. Een typische situatie ziet er als volgt uit: je bent geconcentreerd aan het racen en opeens moet je een quick time event doen, dus moet je met de stylus op op het touchscreen drukken om een manoeuvre of stunt uit te halen. Behalve dat het niet lekker speelt, haalt het ook de snelheid uit de game. EA had beter het principe over kunnen nemen van de consoleversie: gewoon voor of na een race een quick time event doen, maar niet steeds tussendoor.

 screenshot

Niemand online
Need for Speed The Run ziet er qua opties ongeveer hetzelfde uit als de consoleversie. Zo is er een verhaal om te volgen, maar kun je ook uitdagingen spelen en er is een multiplayer. Nu is er alleen één maar: waar je op je consoles tig mensen online vindt en dus heel wat uurtjes kunt halen uit de multiplayer, hebben wij op de 3DS nog niemand online aangetroffen. Pijnlijk.

Dit betekent dat je na een paar uur de campaign hebt doorlopen en dan noodgedwongen alleen nog de uitdagingen kunt spelen. Die uitdagingen zijn afwisselend en leuk, maar ook daar ben je redelijk snel klaar mee. Zo snel mogelijk langs een flitspaal rijden, of binnen een bepaalde tijd een aantal checkpoints halen zijn een paar voorbeelden van wat je moet doen.

 screenshot

Toffe soundtrack
Maar het mag duidelijk zijn dat The Run op de 3DS onderdoet voor de consoleversie. Wat de game wel erg goed doet, wat de consoleversie ook al deed, is het geluid. Het mag gezegd worden: Need for Speed The Run heeft een heerlijke soundtrack. Eentje waarbij je het gaspedaal niet meer los wilt laten en waardoor je in een flow belandt.

3D stelt teleur
En hoe zit het met het 3D-effect? Ja, het is aanwezig, maar het voegt zoals veel titels niet veel toe. Grafisch worden we door de game niet weggeblazen en nergens heb je het gevoel dat je de 3D-slider helemaal moet open knallen. Het is geen Super Mario 3D Land bijvoorbeeld, die de functie optimaal benut.

Lekker laten liggen
Is Need for Speed the Run een aanrader? Ja, op de console, maar niet op de 3DS. Maar wat als je nu geen console hebt, en alleen maar de 3DS? Dan kun je toch echt beter Ridge Racer in huis halen, een racegame die veel beter speelt en die je ook meer uren plezier geeft. The Run is leuk voor even. Online is er niemand te vinden en met de campaign en uitdagingen ben je dus redelijk snel klaar. Daarbij is het verdomde irritant dat er in het verhaal steeds quick time events tussendoor zitten en je continu de stylus in je handen moet hebben. Sorry, maar wij scheuren deze titel voorbij. Geen aanrader dus.