In Wreckateer is het, zoals de titel al doet vermoeden, de bedoeling om te slopen. Dat is letterlijk alles wat je doet in de game. Iets specifieker: kastelen slopen. Je gaat terug in de tijd, naar toen er nog kastelen waren, vijandige kastelen, die tot de grond toe vernietigd moeten worden. Dit alles doe je in je huiskamer voor je Kinect sensor met een virtuele katapult. Daarmee kun je allerlei soorten kogels afvuren om de verschillende kastelen, waarin orks leven, met de grond gelijk te maken. De kogels variëren van vliegende kogels die je tijdens de vlucht nog kunt aansturen, tot kogels die je op elk gewenst moment tot ontploffing kunt brengen. We tekenen hier maar meteen de sterke gelijkenis met Angry Birds aan, die je eigenlijk de hele game wel terugziet, in tal van elementen van het spel.

Denkbeeldige katapult in je huiskamer
De gehele game breng je achter eerder genoemde katapult door. Dat is immers je baantje. Daar verdien je de kost mee. Schieten, schieten en nog eens schieten. De besturing van de katapult is heerlijk intuïtief. Je pakt je handen bij elkaar alsof je iets vastpakt om de katapult ter hand te nemen. Vervolgens houd je deze zo vast en zet je een paar stappen naar achteren om het elastiek te spannen. Door naar links of naar rechts te stappen kun je de horizontale richting van je schot veranderen en door je handen naar boven of naar beneden te bewegen verander je de hoogte van je schot. Schieten doe je door je handen snel uit elkaar te trekken en ze in één lijn te strekken. Geen kunst aan. Iedereen kan het. En vooral: iedereen vindt het leuk.

De vraag is wat je precies kunt raken. Uiteindelijk gaat het er natuurlijk om het kasteel ten gronde te richten, maar iedere kasteeltoren heeft zo z’n gevoelig plekje. Wanneer je dat raakt, blaas je de hele toren in een fractie van een seconde op. Dit levert een flinke explosie en vooral veel punten op. En een gevoel van voldoening natuurlijk. Want het is allemaal leuk en aardig, een beetje kastelen slopen, maar dat wordt al snel saai en dan ga je toch voor de scherpe doelwitten als uitdaging. Je kunt bijvoorbeeld proberen de orks zelf te raken. Als je er drie raakt in één level, krijg je de kans om één schot over te doen als beloning.

Hoge scores neerzetten
Je hebt ook genoeg bordjes waarop bijvoorbeeld staat 10K. Dat betekent dus dat, wanneer je die bordjes raakt, je in één keer 10.000 punten in de wacht sleept. Op basis van het aantal punten dat je per level haalt wordt je beloond met een medaille, of niet natuurlijk. Je merkt al gauw dat je ieder level na je schot het balkje met de puntentelling in de gaten houdt om te kijken of je al een gouden medaille binnen hebt weten te halen. Dit gaat zo enkele tientallen levels door, zonder al teveel verandering. Aan de ene kant precies goed, want de game speelt heerlijk en het zou jammer zijn als het concept halverwege de game ineens op de schop gaat. Maar anderzijds wordt de game na een tijdje wel eentonig, omdat de variatie in de levels niet echt groot is. Alle levels lijken sterk op elkaar en veel veranderen de uiterlijken van de kastelen en omgevingen niet.

Kinect werkt perfect
Wreckateer is een niet al te ingewikkelde en vermakelijke game die veel lof verdient omwille van het feit dat de besturing naadloos werkt. Perfect klinkt al gauw overdreven, maar als de besturing in Wreckateer niet perfect is, scheelt het toch echt niet veel. Wat we als minpunt aan kunnen tekenen is het gebrek aan variatie, maar dat maakt Wreckateer de ideale game om regelmatig even voor korte tijd op te starten.