Op het feit na dat je jouw personage in verschillende levels als een kanonskogel op een obstakel afvuurt, houdt daar de vergelijking met Angry Birds op. Nee, The Splatters doet het allemaal net even anders. Op het eerste gezicht ziet de game er erg kinderlijk en simpel uit, maar als je verder kijkt dan zul je een verdomd complexe titel vinden waarin je enkel door vallen en opstaan verder zult komen. Alhoewel een slijmbal niet op kan staan, maar je snapt hopelijk wel wat we bedoelen.

Glimlachende blobjes doden
Je moet weten dat de slijmballen in The Splatters maar een kort leven lijden. Vuur ze af op een bom en ze knallen in vloeibare vorm uit elkaar. BOEM! Bevrediging gegarandeerd. Aan jou de taak om een orkest aan kleuren te veroorzaken in de verschillende levels. Kunstenaar Bob Ross zou trots op je moeten zijn.

Hoe ga je te werk? Een uitleg is misschien wel zo handig. Het wordt nu echter even complex, dus let goed op. Een level zit namelijk vol obstakels die het jou moeilijk maken, zoals scherpe objecten, bewegende zeisen en alles wat jouw slijmblob maar kapot kan maken. Tel daarbij op dat je uiteindelijk verschillende kleuren blobjes moet gebruiken, die enkel bommen van dezelfde kleuren onschadelijk kunnen maken, en je kunt je voorstellen dat je ongelofelijk tactisch te werk moet gaan.

Spelen met de tijd
De tutorial van de game kent twaalf levels en daar tussenin bonuslevels waarin je nieuwe vaardigheden kunt trainen. Denk aan de mogelijkheid om de 'videotape' van het moment een paar seconden terug te spoelen, zodat je jouw slijmblob weer terug ziet vliegen. Klinkt misschien als een gimmick, maar juist hier schuilt de grote uitdaging in The Splatters. Hier zit timing en precisie in. Door bijvoorbeeld jouw blobje over een glijbaan te laten gaan, die vervolgens weer terug laat spoelen en weer opnieuw laat glijden, maakt het zo een hogere snelheid. Nieuwe mogelijkheden doen zich voor en je verdient er ook nog eens bonuspunten mee. Want ja, stijl gaat voor alles!

Onnodig moeilijk
Door speels met jouw vaardigheden om te gaan, kun je de levels keihard domineren. Maar je zult vaak genoeg op je digitale smoel gaan. En hard ook. Deze game wordt namelijk al snel ongelofelijk moeilijk. Lukt het je niet om het laatste blauwe blobje de laatste blauwe bom te laten vernietigen, dan is het game over. Het is niet zozeer dat jij als speler gefaald zou hebben, maar het gevoel dat de game niet helemaal eerlijk omgaat met de physics, wat na een tijdje pijnlijk duidelijk wordt.

En toch blijf je het proberen, omdat je verder wilt komen. Gelukkig kun je met een druk op de knop opnieuw spelen, want een level duurt misschien maar een minuut of twee. Maar faal na faal neemt de agressie toe, tot de controller het uiteindelijk begeeft. Daar is The Splatters uitermate goed in, wat er helaas voor zorgt dat deze game nooit écht leuk wordt. De keerzijde van de munt is dat een geboekt succesje wel extra bevredigend aanvoelt. Ben je voor de overwinning echter bereid meerdere keren goed boos te worden?

Komt casual gamers enigszins tegemoet
Godzijdank dat je een optionele 'help mij' knop hebt, die specifiek is bedoeld voor de casual gamer. Door hierop te drukken krijg je een video te zien die uitlegt hoe je een bepaald level optimaal uit kunt spelen. Handig! Je kunt trouwens ook hulp vinden door te kijken hoe andere spelers een level moedig hebben getrotseerd. Het is echter de vraag hoelang de game leuk blijft als je constant maar hulp zoekt, want als de game zelf het spel speelt voor je, kun je net zo goed een film kijken. Daarom hebben we deze knop toch zoveel mogelijk vermeden, dit tot ongenoegen van de controller.

Urenlang pijnlijk speelplezier
Kan jouw adrenalinepijl alle frustratie aan, dan zul je in The Splatters je hart op kunnen halen aan de grootte van de content. De game kent namelijk zo'n 160 levels, verdeeld over drie modi. De tutorial is de eerste, die de andere twee helaas pas vrijgeeft als je die hebt uitgespeeld.

In de tweede, genaamd 'Combo Nation' ben je voornamelijk bezig om combo's te maken om de hoogst mogelijke score te halen. En in de laatste, genaamd 'Master Shots', moet je met één individueel blobje bepaalde stunts in een level uitvoeren om het tot een goed einde te brengen. Jammer genoeg voelt Master Shots soms wat geforceerd aan, omdat je verplicht bent te spelen zoals de game dat wil, wat keihard strijd voert met het spelconcept.

Aan varatie een groot gebrek
Allemaal leuk een aardig natuurlijk dat je drie verschillende modi hebt, maar hoe zit het met de variatie in de gameplay? Waait er tussen al die woede een frisse wind van afwisseling? Helaas niet. In principe dagen alledrie de modi je uit om het steeds anders aan te pakken, maar je blijft constant maar bezig met hetzelfde kunstje uithalen. Begrijp ons niet verkeerd, het duurt wel een uur of tien voor je alle levels hebt doorlopen, maar door de zware eentonigheid is The Splatters toch het meest geschikt voor zeer korte speelsessies als je een kwartiertje tijd overhebt.

Aandoenlijke, maar frustrerende puzzelgame
Dus rest de hamvraag: is The Splatters een leuke game? Tot op zekere hoogte wel. Er is genoeg lol te beleven in het afvuren van slijmblobjes met een veel te brede glimlach. Want ze gaan dood, jij stiekeme sadist. Tactisch nadenken is geboden, vooral in de latere levels. Toch kan de moeilijkheidsgraad voor frustratie zorgen op een hele ontmoedigende manier. Je wilt blijven spelen, maar dan maak je geen vriendjes met je controller en je muur. Duidelijk is deze game niet voor iedereen bedoeld, maar voor wie ervan houdt zichzelf eens goed tegen te komen, is The Splatters een absolute aanrader. Maar wees bij deze vriendelijk gewaarschuwd.