Scott Pilgrim is een verzonnen personage van de Canadees Bryan Lee O'Malley. Sinds 2004 heeft O'Malley ieder jaar, behalve in 2008, een nieuw deel uit de Scott Pilgrim serie uitgebracht in stripboek vorm. Dit jaar is het zesde, en vooralsnog laatste, deel uitgebracht. Het blijft niet alleen bij stripboeken, over minder dan een maand zal namelijk een film over de complete serie in de bioscopen verschijnen en sinds twee weken is de game te downloaden vanuit de PlayStation Store. De Xbox 360 variant verscheen afgelopen week. Wij gingen kijken of de game zijn geld waard is.

Scott, Kim, Stills of Ramona?
Voordat je een nieuwe game start, heb je de keuze uit vier personages waarmee je de game kunt doorkruizen. De game heet dan wel letterlijk 'Scott Pilgrim tegen de wereld', dit wil niet zeggen dat je alleen met Scott aan de gang kunt gaan. In totaal zijn er vier speelbare personages, namelijk Scott zelf, Kim, Stills en de vriendin waar het allemaal om draait, Ramona. Over het algemeen zijn de acties die je uit kunt uitvoeren met de personages hetzelfde, enkel de uitvoering is iets anders.

Het is mogelijk om de verhaallijn in je eentje of in co-op te doen, met maximaal vier man op de bank. Online opties zijn er helaas niet. Afgezien van een leaderboard is er verder totaal geen connectie met het internet. Dit is wel een hele grote misser, want er zal vast niet altijd iemand bij je thuis zijn om de game mee te spelen.

Verdien geld en XP
Wie van de personages je ook kiest, deze heeft nog totaal geen ervaring en kent enkel de basisbewegingen, zoals het springen, slaan en schoppen van de vijand. Door flink op de slechteriken los te gaan verdien je Experience Points (XP), aan de hand van deze score level je naar boven tot je level 16 bereikt. Hoe hoger het level, hoe meer en betere aanvallen er uitgevoerd kunnen worden. Naast XP is er ook geld te verdienen met het knock out slaan van de vijand. Dit geld kan besteed worden aan voedsel en accessoires in kleine winkeltjes die zich bevinden in de levels. Gelukkig maar, want af en toe is het best handig om je health naar boven te krikken met voedsel zodat je er weer even tegenaan kunt.

Frustrerend
Naarmate de levels vorderen, hoe moeilijker het wordt om er doorheen te komen. In het begin van een level krijg je vaak te maken met twee tot vier tegenstanders, deze zijn wanneer je het slim speelt met gemak te verslaan. Dit wordt wel wat anders wanneer je het moet opnemen tegen tien tot vijftien man. Zelfs op de makkelijkste moeilijkheidsgraad is het een hele karwei om ze allen knock out te slaan. Het wordt dan ook frustrerend wanneer je een level voor de tweede of derde keer op rij doet en al bijna aan het eind van het level bent en je weer wordt verslagen.

Drukke muziek
De muziek die afgespeeld wordt tijdens de gehele game, zogenaamde chiptune muziek van de band Anamanaguchi, helpt hier niet echt bij. Doordat de muziek erg druk is, wordt de stapel van frustratie wel heel erg hoog. Je houdt ervan of je houdt er niet van. De muziek maakt samen met de graphics, gameplay en besturing er in ieder geval wel één geheel van.

Is het de date waard?
Wanneer het je dan eindelijk gelukt is om bij de eindbaas/ex te komen, dien je ervoor te zorgen om te blijven leven en terug te vechten. Je krijgt namelijk niet alleen te maken met de ex zelf, want deze heeft uiteraard wat handige vrienden die jou het leven zo zuur mogelijk proberen te maken. Als eenmaal de ex verslagen is, kun je door naar het volgende level om opnieuw mannetjes neer te maaien. Op een zeker moment kan dit toch wel erg eentonig worden. Hierom zul je toch enige geduld moeten hebben om de game te voltooien en dus een date te krijgen met Ramona!

Conclusie
Voor €9,99 kun je haast geen miskoop doen met Scott Pilgrim vs. The World: The Game. Toch zou het verstandig zijn om eerst de demo uit te proberen om te kijken of de game wat voor jou is. De game is, als onbekende van de serie, best leuk om te spelen, maar er zijn enkele punten die storend kunnen zijn na verloop van tijd. Zo is de muziek behoorlijk druk en dit werkt niet positief mee wanneer je door tien man in elkaar geslagen wordt en een level weer opnieuw mag doen. Het oogt en speelt ook behoorlijk simpel. Dit heeft als nadeel dat het op ten duur eentonig wordt. Alles met elkaar maakt dit een leuke, maar wel middelmatige game.